“Kako često roditelji i škola postignu samo da su naše glave pune znanja, a razumnom mišljenju i dobroti nema ni traga.”
Iako su vršnjaci, imaju slične želje i nadanja, idu u istu školu ali uče po različitim školskim programima. Segregacija učenika, uglavnom Bošnjaka i Hrvata, prisutna je u opštinama u Srednjobosanskom i Hercegovačko – neretvanskom kantonu nakon ratnih dešavanja.
Nešto što se u prvi mah činilo kao prijelazno rješenje u posljeratnom periodu, danas, nakon više od 20 godina od zaustavljanja sukoba, još uvijek se primjenjuje. Svi planovi ujedinjenja školstva nisu uspješno realizovani.
Jedna od opština, čiji najmlađi se još uvijek obrazuju po sistemu “dvije škole pod jednim krovom” je i opština Vitez. U središtu BiH, ovaj mali gradić, koji je prema popisu iz 1991. imao oko 30.000 stanovnika, svoje najmlađe generacije odvaja prema imenu i prezimenu i na različitim jezicima uči ih pojmu etniciteta i razlika.
Tokom ratnog perioda na području Viteza došlo je do oružanog sukoba između Armije BiH i Hrvatskog vijeća obrane (HVO). Posljedice su veliki broj ubijanih, poginulih, maltretiranih i seksualno zlostavljanih. Danas grad nije zvanično podjeljen, ali postojanje “dvije škole pod jednim krovom” doprinosi podjeli onih najmlađih koji nisu bili ni rođeni za vrijeme ratnih dešavanja.
