(Ne)kultura življenja

[:en] The cleanest part of the Čekrekčije street, between the police station and the old “Visoko” hotel (Credit: Lejla Bečar) [:bs] Najčešći izgled ulice Čekrekčije, između policijske stanice i starog hotela Visoko (Foto: Lejla Bečar)

Uprkos skorašnjim poboljšanjima situacije otpad i dalje predstavlja veliki problem u dijelovima Visokog. Istražuje Lejla Bećar.

Prije nekoliko godina problem otpada u Visokom, kako komunalnog tako i animalnog, bio je u žiži interesovanja lokalnih medija. Grad je bio nesnošljivo prljav, a deponije su se stvarale svuda. Danas je situacija bolja barem kada je u pitanju sami centar grada. Tačnije duž ulica Alije Izetbegovića i Čaršijska otpada nema. Međutim, ukoliko izađete iz tih ulica situacija je drugačija.

Uz kino, muzej i parking nalazi se “urbano odlagalište otpada koje predstavlja modernu umjetničku instalaciju životnih navika u Visokom“.

Ulica Matrakčijina (Foto: Lejla Bečar)
Ulica Matrakčijina (Foto: Lejla Bečar)

Centar je izgrađen da bi se obavljala trgovačka djelatnost, a danas služi za prezentaciju (ne)kulture življenja stanovnika.

Ulica Kralja Tvrtka (Foto: Lejla Bečar)

Tokom dana uposlenici lokalnog komunalnog preduzeća rade na odstranjivanju ovih mini deponija. No upornost stanovnika koji očigledno na ovoj lokaciji žele pravu gradsku deponiju je vidljiva svaku noć.

slika 4
(Foto: Lejla Bečar)

U neposrednoj blizini jedne od dvije gradske osnovne škole možete vidjeti kako se djeca od malena uče da je bacanje otpada u kante Sizofov posao. Ovaj raritetni primjerak kante, stoji tu decenijama i decenijama ne služi svojoj svrsi.

slika 5
(Foto: Lejla Bečar)

Ni novo gradsko šetalište nije pošteđeno ustaljenih navika stanovnika da se smeće baca “gdje je najbliže“. Uz dekoraciju smećem, šetalište su pozdravili i vandalskim uništavanjem urbanog mobilijara – klupa, ograda i betonskih saksija.

(Foto: Lejla Bečar)
(Foto: Lejla Bečar)

Lejla Bečar je obučena dopisnica Balkan Diskursa iz Visokog. Lejla je arheolog i trenutni član omladinskog savjetodavnog odbora Index on Censorship platforme.

Vezani članci

Dugogodišnja borba Majki Srebrenice
“Najgore je iza mene, ali me i dalje boli i uvijek će da me boli. Nemam riječi da objasnim svoju bol“, kazala je Zumra Šehomerović iz Udruženja “Majke enklave Srebrenica i Žepa“ povodom 20 – godišnjice obilježavanja genocida počinjenog u Srebrenici. Tokom činjenja genocida, u julu 1995. godine, u tadašnjoj zaštićenoj enklavi Ujedinjenih Nacija (UN-a) …
Mir izvana, rat unutra
Trauma nije ograničena samo na generaciju koja je iskusila rat "iz prve ruke". Kada se ne liječi na odgovarajući način, trauma se često u porodicama prenosi sa generacije na generaciju.

Komentarišite

Vaša email adresa neće biti objavljena. Obavezna polja su označena sa *



Dobitnici Nagrade za interkulturalna dostignuća od strane Austrijskog federalnog ministarstva za Evropu, intergracije i spoljne poslove.

Post-Conflict Research Center
Prijavite se na našu mailing listu